حالت‌های ترانسپوندر: مود A، مود C و مود S چه فرقی دارند؟

وقتی می‌گوییم یک هواپیما اسکواکاسکواکSquawkکد چهاررقمی که کنترل ترافیک به هواپیما می‌دهد تا روی صفحهٔ رادار پیدایش کند. سه کد معنای جهانی دارند: ۷۵۰۰ ربایش، ۷۶۰۰ قطع رادیو، ۷۷۰۰ وضعیت اضطراری.در واژه‌نامه ۷۷۰۰ می‌زند، یعنی ترانسپوندرِترانسپوندرTransponderدستگاهی روی هواپیما که به پرسش رادار زمینی پاسخ می‌دهد و شناسه و ارتفاع را می‌فرستد. هواپیمای بدون ترانسپوندر فعال روی این نقشه دیده نمی‌شود.در واژه‌نامه آن هواپیما این کد چهاررقمی را می‌فرستد. اما خودِ ترانسپوندر یک دستگاه است که در طول چند دهه چند نسل عوض کرده، و هر نسل چیز بیشتری همراه همان کد می‌فرستد. «مود» دقیقاً همین را می‌گوید: کدام نسل، و چه اطلاعات دیگری کنار آن کد سوار شده.

قدیمی‌ترین نسل، مود A، فقط به یک پرسش رادار زمینی پاسخ می‌دهد: «تو کدامی؟» — و جواب همان کد چهاررقمی اسکواک است. رادار زمینی از روی فاصله و زاویهٔ برگشت پاسخ، موقعیت هواپیما را می‌فهمد، و از روی خودِ کد، هویتش را. مود A هیچ اطلاعاتی دربارهٔ ارتفاع نمی‌دهد؛ کنترلر باید ارتفاع را از راه دیگری، مثلاً گزارش رادیویی خلبان، بداند.

مود C همان پاسخ مود A را می‌دهد، به‌اضافهٔ یک عدد دیگر: ارتفاع فشارسنجیِ لحظه‌ایِ هواپیما، که از یک رمزگذار فشار روی هواپیما خوانده می‌شود. این همان لحظه‌ای است که ارتفاع، مثل هویت، به‌طور خودکار و پیوسته در دسترس کنترل ترافیک قرار می‌گیرد — بدون آنکه خلبان چیزی بگوید یا کاری کند. بیشتر تصویری که رادار مسیر پرواز از یک هواپیما ساخته، از همین دو عدد — هویت و ارتفاع — تشکیل می‌شود.

مشکل مود A و C این است که رادار زمینی همه را با هم می‌پرسد و همه با هم جواب می‌دهند — در آسمانی شلوغ، پاسخ‌ها روی هم می‌افتند و تداخل می‌کنند. مود اسمود اسMode Sنسل تازه‌تر ترانسپوندر که به هر هواپیما یک نشانی یکتای ۲۴ بیتی می‌دهد؛ همان کدی که با آن دو هواپیما با کال‌ساین یکسان از هم تشخیص داده می‌شوند.در واژه‌نامه این را حل می‌کند: به هر هواپیما یک نشانی یکتای ۲۴ بیتیکد هگزHex / ICAO 24-bitنشانی یکتای هواپیما، به‌صورت شش نویسهٔ شانزده‌شانزدهی مثل 4B1805. به هواپیما تعلق دارد نه به پرواز، و با ثبت هواپیما یک‌به‌یک متناظر است.در واژه‌نامه می‌دهد، و رادار می‌تواند هر هواپیما را جداگانه و با نشانی خودش صدا بزند — نه همه را با هم. همین قابلیتِ «انتخابی بودن» است که نامش را ساخته: Selective. همین نشانی یکتا بعدها پایهٔ TCAS شد — سامانه‌ای که به دو هواپیمای نزدیک به هم مستقیماً و بدون واسطهٔ رادار زمینی هشدار می‌دهد — و در نهایت پایهٔ همان ADS-B شد که امروز بیشتر دادهٔ این سایت از آن می‌آید: پیام‌های گستردهٔ مود اس، همراه با موقعیت GPS، به‌جای پاسخ به پرسش رادار، مدام و بدون پرسیده‌شدن پخش می‌شوند.

هواپیمایی که فقط مود A یا C دارد، هیچ‌وقت روی نقشهٔ آسمان‌جو دیده نمی‌شود — چون این سایت روی ADS-Bای‌دی‌اس-بیADS-Bفناوری‌ای که هواپیما با آن، بی‌آنکه کسی چیزی از او بپرسد، موقعیت و ارتفاع و سرعت خود را چند بار در ثانیه پخش می‌کند. تقریباً همهٔ داده‌های این سایت از همین پیام‌ها می‌آید.در واژه‌نامه ساخته شده و ADS-B خودش گسترشی از مود اس است. نشانی یکتای مود اس همان چیزی است که این سایت برای تفکیک دو هواپیمای با کال‌ساین یکسان، یا برای دنبال‌کردن یک ثبت مشخص در طول زمان، از آن استفاده می‌کند.