آتشنشانی فرودگاهی
ARFF (Aircraft Rescue and Firefighting)فرودگاه و عملیات زمینی
آتشنشانی فرودگاهی واحدی است که مخصوص خاموش کردن آتش هواپیما و نجات سرنشینانش آموزش دیده؛ هر فرودگاه بر اساس طول و عرض بزرگترین هواپیمایی که در آن فرود میآید در یکی از چند ردهٔ استاندارد بینالمللی قرار میگیرد که تجهیزات لازمش را تعیین میکند.
چرا با آتشنشانی شهری فرق دارد
آتشنشانی هواپیما چند دقیقهٔ اول را طلا میداند: سوخت جت در آتشسوزی بدنه بهسرعت شعلهور میشود و مسافران داخل کابین فرصت کمی برای تخلیه دارند. به همین دلیل خودروهای آتشنشانی فرودگاهی برخلاف خودروهای شهری، هم آب و هم کف ویژه (برای خاموش کردن سوخت مشتعل، نه فقط آب) حمل میکنند و طوری طراحی شدهاند که در چند ثانیه بهجای چند دقیقه به صحنه برسند.
ردهٔ فرودگاه و ابزار لازم
سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری فرودگاهها را بر اساس طول بدنه و عرض بیشترین هواپیمایی که بهطور منظم از آنجا استفاده میکند، در ردیفهایی از یک تا ده طبقهبندی میکند؛ فرودگاهی که پهنپیکرهای بزرگ میپذیرد باید ردهٔ بالاتری داشته باشد، یعنی خودروهای بیشتر، آب و کف بیشتر ذخیرهشده، و خدمهٔ بیشتر آماده در هر شیفت. ردهٔ فرودگاه در نشریات هوانوردی رسمی منتشر میشود و شرکت هواپیمایی پیش از اضافه کردن نوعی هواپیمای بزرگتر به آن مسیر آن را بررسی میکند.
قانون بینالمللی زمان پاسخ استاندارد را در حد چند دقیقه از لحظهٔ اعلام خطر تا رسیدن اولین خودرو به میانهٔ دورترین باند فعال تعیین میکند؛ همین محدودیت زمانی است که ایستگاه آتشنشانی فرودگاه معمولاً نزدیک وسط میدان پروازی ساخته میشود، نه کنار ترمینال.
چیزی که آسمانجو نشان میدهد
ردهٔ آتشنشانی هر فرودگاه یا آمادگی این تیمها جزو دادههای این سایت نیست؛ آنچه گاهی دیده میشود واکنش هوایی به یک وضعیت اضطراری است، مثل مداری که هواپیما پیش از فرود اضطراری برای سوزاندن سوخت اضافه طی میکند، نه خودِ عملیات زمینی.