مسیرهای سازمانیافتهٔ اقیانوسی
Organized track systemsناوبری و مراقبت پرواز
روی اقیانوس اطلس و آرام رادار زمینی وجود ندارد، پس کنترلرها هر روز رشتهای از مسیرهای موازی بهنام مسیرهای سازمانیافته منتشر میکنند که هواپیماها با جدایی گستردهتر و زمانبندی دقیق روی آنها پرواز میکنند.
چرا رادار وسط اقیانوس کار نمیکند
رادار زمینی برد محدودی دارد و روی هزاران کیلومتر آب باز، هیچ ایستگاهی برای نصبش وجود ندارد. کنترلر روی این مناطق بهجای دیدن مستقیم، فقط گزارش موقعیت از راه ADS-C و ارتباط CPDLC یا رادیوی HF دارد.
مسیرهای روزانه
روی اقیانوس اطلس شمالی، مجموعهای بهنام NAT Tracks و روی اقیانوس آرام مجموعهای مشابه بهنام PACOTS، هر روز از نو بر پایهٔ جهت و شدت باد ساعت آن روز طراحی و منتشر میشود تا بیشترین هواپیما از رودباد کمکی بهره ببرند یا از رودباد مخالف دور بمانند.
جدایی گستردهتر
چون کنترلر دید پیوسته و دقیق رادار را ندارد، جدایی افقی و عمودی روی این مسیرها معمولاً بیشتر از فضای تحت پوشش رادار است، و دقت زمانبندی عبور از هر نقطه اهمیت بیشتری پیدا میکند.
چرا هواپیما وسط اقیانوس ناپدید میشود
هواپیمای روی یکی از این مسیرها را کنترلر از راه ADS-C کاملاً میبیند، اما گیرندهٔ زمینی ADS-B آسمانجو به آن دسترسی ندارد. غیبت طولانی روی نقشهٔ ما وسط اقیانوس، نشانهٔ خروج از پوشش است، نه نشانهٔ حادثه.