زبان و عبارات استاندارد رادیویی
Standard radio phraseologyناوبری و مراقبت پرواز
خلبان و کنترلر با واژگانی استاندارد و بینالمللی حرف میزنند تا هیچ عددی با عدد دیگر یا هیچ حرفی با حرف دیگر روی خط پرنویز رادیویی اشتباه گرفته نشود؛ الفبای رادیویی و اعداد جداجدا گفتهشده، ستون این نظاماند.
الفبای رادیویی: از آلفا تا زولو
هر حرف انگلیسی یک واژهٔ استاندارد بینالمللی دارد؛ A گفته میشود آلفا، B گفته میشود براوو، تا Z که زولو خوانده میشود. این الفبا برای هجیکردن کد پرواز، ثبت هواپیما یا هر رشتهٔ حرفی که اشتباه شنیدنش خطرناک است، به کار میرود.
چرا اعداد تکتک گفته میشوند
بهجای گفتن یک عدد کامل مثل صد و بیست، هر رقم جدا گفته میشود: یک، دو، صفر. این کار احتمال اشتباه شنیدن روی رادیوی پرنویز، بهویژه برای اعداد فرکانس و سطح پروازی، را پایین میآورد.
تکرار دستور
بعد از هر دستور مهم، مثل تغییر سطح پروازی یا فرکانس، خلبان عین همان دستور را برای کنترلر تکرار میکند. این تکرار readback نام دارد و کنترلر تا نشنیدنش، مطمئن نمیشود دستور درست دریافت شده.
زبان مشترک و استثناهای محلی
انگلیسی زبان رسمی ارتباط مراقبت پرواز در سطح بینالمللی است، اما در بسیاری کشورها، از جمله ایران، ارتباط با پروازهای داخلی میتواند به زبان محلی هم انجام شود؛ همین اختلاف است که گاهی خلبان خارجی را از فهمیدن کامل ترافیک اطراف محروم میکند.