کد یاتا و کد ایکائوی فرودگاه

IATA / ICAO airport code

فرودگاه و عملیات زمینی

هر فرودگاه دو کد جداگانه با خاستگاه متفاوت دارد: یکی سه‌حرفی و ساختهٔ صنعت بلیت‌فروشی، دیگری چهارحرفی و ساختهٔ نظام هوانوردی رسمی؛ این دو تقریباً هیچ‌وقت شبیه هم نیستند و هرکدام برای مخاطب متفاوتی نوشته شده‌اند.

کد یاتا

انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی (IATA)، نهاد صنفی شرکت‌های هواپیمایی، این کد سه‌حرفی را برای هر فرودگاهی که پرواز مسافربری منظم دارد صادر می‌کند. مسافر عادی این کد را روی برچسب چمدانش، در آدرس اینترنتی سایت‌های بلیت و در تابلوی فرودگاه می‌بیند؛ برای نمونه، فرودگاه امام خمینی این کد را IKA دارد و مهرآباد THR.

چون این کد فقط سه حرف است و شمار فرودگاه‌های دنیا از تعداد ترکیب‌های سه‌حرفی موجود پیشی گرفته، بعضی وقت‌ها کدی به فرودگاهی با نام کاملاً متفاوت می‌رسد یا شهری با چند فرودگاه یک کد مشترک شهری هم می‌گیرد که مسافر باید فرودگاه دقیق را از روی برنامهٔ سفرش پیدا کند.

کد ایکائو

این کد چهارحرفی را سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری (ICAO) تعیین می‌کند و مخاطبش نه مسافر که خلبان و کنترلر و نقشهٔ ناوبری است؛ در برنامهٔ پرواز رسمی و در گفت‌وگوی رادیویی همیشه همین کد به کار می‌رود. هر یک از حروف نخست این کد به یک منطقهٔ جغرافیایی بزرگ اشاره دارد، و هر فرودگاه ایرانی با دو حرف OI آغاز می‌شود؛ امام خمینی OIIE است و مهرآباد OIII.

این کد به مسافربری بودن فرودگاه هم وابسته نیست: تقریباً هر باندی که در نشریات رسمی هوانوردی ثبت شده، از باند شخصی کوچک گرفته تا بزرگ‌ترین فرودگاه بین‌المللی، یک کد ایکائو می‌گیرد چون این کد برای برنامه‌ریزی مسیر و پیام رادیویی لازم است، نه فقط برای صدور بلیت.

چیزی که آسمان‌جو نشان می‌دهد

آسمان‌جو هر دو کد را برای فرودگاه‌های اصلی نشان می‌دهد و صفحهٔ هر فرودگاه هم زیر کد یاتا آدرس‌دهی می‌شود؛ کال‌ساین پروازها هم معمولاً از کد سه‌حرفی ایکائوی شرکت هواپیمایی می‌آید، نه از کد فرودگاه، و این دو را نباید با هم اشتباه گرفت.