امنیت فرودگاهی
Airport securityفرودگاه و عملیات زمینی
امنیت فرودگاهی مجموعهٔ کنترلهایی است که مسافر، بار و افراد فرودگاه پیش از رسیدن به قسمتهای حساس مثل اپرون از آن عبور میکنند؛ هدفش جلوگیری از ورود سلاح، مواد منفجره یا افراد غیرمجاز به هواپیما یا مناطق پروازی است.
لایههای بازرسی
بازرسی مسافر و کیف دستی معمولاً کنار گیتهای عمومی یا پیش از رسیدن به منطقهٔ گیتها انجام میشود: عبور از دروازهٔ فلزیاب یا اسکنر بدنی، و عبور کیف از دستگاه اشعهٔ ایکس. چمدان تحویلی هم جداگانه، معمولاً پشت صحنه و دور از چشم مسافر، از دستگاههای اشعهٔ ایکس بزرگتر یا سامانهٔ تشخیص خودکار مواد منفجره رد میشود.
منطقهٔ پروازی، یعنی اپرون و باند و تاکسیوی، یک لایهٔ جداگانه و سختگیرتر دارد: کارکنانی که به آنجا رفتوآمد میکنند کارت شناسایی امنیتی مخصوص با دسترسی محدود دارند، و ورودیهای این منطقه با دروازه، حصار و گاهی نگهبان کنترل میشود.
مایعات، ممنوعهها و لیستها
قوانین مربوط به حجم مایعات مجاز در کیف دستی، اشیای تیز و باتری لیتیومی از کشوری به کشور دیگر کمی فرق دارد اما بیشتر جاها حول همان منطق مشترک ساخته شده: چیزی که میتواند سلاح یا ماده منفجره باشد یا در کابین آتش بگیرد، یا ممنوع است یا باید در چمدان تحویلی گذاشته شود. باتریهای لیتیومی آزاد، برعکس، معمولاً باید در کیف دستی بمانند نه در انبار زیرین، چون در انبار آتشسوزی احتمالی دیرتر کشف میشود.
علاوه بر این بازرسی فیزیکی، هر مسافر پیش از پرواز با فهرستهای امنیتی و مهاجرتی هم تطبیق داده میشود؛ این بخش پشت صحنه و بدون دخالت مستقیم مسافر انجام میشود، برخلاف بازرسی کیف که مسافر مستقیماً در آن حاضر است.
چیزی که آسمانجو نشان میدهد
امنیت فرودگاهی رخدادی است که پیش از پرواز و در ساختمان ترمینال اتفاق میافتد؛ هیچکدام از اینها در سیگنال ADS-B هواپیما دیده نمیشود و آسمانجو از آن بیخبر است. تنها ردی که گاهی به این سایت میرسد تأخیر ناشی از یک بازرسی طولانی یا مشکل امنیتی است، که در زمان واقعی حرکت پرواز نسبت به برنامه دیده میشود، نه در علتش.