ترمینال و ترانزیت

مسیر مسافر در ترمینال

مسافر رفتنی معمولاً از پذیرش بلیت و تحویل چمدان، بازرسی امنیتی، گذر از پاسپورت (در پروازهای بین‌المللی) و سرانجام گیت عبور می‌کند. مسافر آمدنی برعکس: از هواپیما، گاهی از کنترل پاسپورت، تحویل چمدان از روی نوار و سپس گمرک.

ترمینال‌های بزرگ‌تر چند سالن جدا برای پروازهای داخلی و بین‌المللی دارند چون قوانین گمرکی و مرزی این دو را از هم جدا نگه می‌دارد؛ یک مسافر داخلی معمولاً از تشریفات پاسپورت رد نمی‌شود.

ترانزیت

مسافر ترانزیت بین دو پرواز در همان فرودگاه می‌ماند بی‌آنکه رسماً وارد کشور شود؛ بسته به قوانین هر کشور ممکن است در سالن مخصوصی بماند یا دوباره از بازرسی امنیتی رد شود، اما از گمرک عبور نمی‌کند. این با ترانزیت‌گاه بودن یک فرودگاه فرق دارد، که یعنی آن فرودگاه هاب یا نقطهٔ اتصال شبکهٔ یک یا چند شرکت هواپیمایی است.

زمان لازم برای ترانزیت به این بستگی دارد که آیا مسافر باید ترمینال عوض کند، دوباره چمدان تحویل بگیرد یا بازرسی امنیتی را از نو طی کند؛ برنامهٔ پرواز اتصالی معمولاً با در نظر گرفتن حداقل زمان اتصال (minimum connecting time) همان فرودگاه بسته می‌شود.

چیزی که آسمان‌جو نشان می‌دهد

آسمان‌جو هر پرواز را جدا ردیابی می‌کند و نمی‌داند کدام دو پرواز برای یک مسافر به هم وصل‌اند؛ آنچه این سایت می‌تواند نشان دهد این است که پرواز اول واقعاً و در چه ساعتی نشسته، که برای برآورد این‌که آیا یک اتصال به‌خطر افتاده مفید است، هرچند خودِ اتصال را نمی‌بیند.