خلبان خودکار

Autopilot

ساختار و سامانه‌ها

خلبان خودکار ارتفاع، سرعت و مسیر هواپیما را طبق تنظیمات خلبان یا برنامهٔ مسیر ثابت نگه می‌دارد؛ در بهترین حالت حتی می‌تواند بدون دخالت دست خلبان، هواپیما را در دید صفر روی باند بنشاند، اما هرگز جایگزین نظارت انسانی نیست.

چه کاری انجام می‌دهد

در ساده‌ترین حالت، خلبان خودکار می‌تواند تنها یک هدینگ یا ارتفاع مشخص‌شده را نگه دارد، درست همان‌طور که کروزکنترل خودرو سرعت را ثابت نگه می‌دارد. در حالت پیشرفته‌تر، با اتصال به سامانهٔ مدیریت پرواز، می‌تواند کل مسیر افقی و عمودی از پیش برنامه‌ریزی‌شده را دنبال کند، از جمله شیب صعود و نزول برنامه‌ریزی‌شده بین نقاط مسیر.

اتوتراتل

کنار خلبان خودکار، سامانهٔ اتوتراتل توان موتورها را به‌طور خودکار برای رسیدن به سرعت هدف تنظیم می‌کند؛ این دو سامانه معمولاً با هم و هماهنگ کار می‌کنند، یکی مسیر و ارتفاع را کنترل می‌کند و دیگری سرعت را.

فرود خودکار

در فرودگاه‌ها و هواپیماهایی که برای آن مجهز شده‌اند، خلبان خودکار می‌تواند فرود کامل، از جمله لمس باند و کاهش سرعت اولیه، را بدون دخالت دست خلبان انجام دهد؛ بالاترین سطح این قابلیت که به آن دستهٔ سه‌سی می‌گویند، حتی در دید افقی نزدیک صفر روی باند کار می‌کند. این قابلیت به داده‌های دقیق رادیو ارتفاع‌سنج در چند صد فوت پایانی نزدیک شدن به باند وابسته است.

محدودیت‌ها

خلبان خودکار دقیقاً همان چیزی را انجام می‌دهد که برنامه‌ریزی شده، نه لزوماً آنچه خلبان در آن لحظه می‌خواهد؛ اگر حالت اشتباهی انتخاب شده باشد یا داده‌های ورودی آن، مثل سرعت هوایی، نادرست باشند، ممکن است رفتاری غیرمنتظره از دید خدمهٔ پرواز نشان دهد. به همین دلیل بخش بزرگی از آموزش خلبانان مدرن روی فهم دقیق «الان در کدام حالت است و چرا» تمرکز دارد، نه فقط روشن و خاموش کردن آن.