نمایشگرهای موتور: دور و دمای اگزوز

Engine instruments (N1/N2, EGT)

ساختار و سامانه‌ها

خلبانان توان موتور جت را عمدتاً با درصد دور فن، نه با یک عدد نیوتن یا اسب‌بخار، تنظیم می‌کنند؛ دمای گاز اگزوز هم زیر نظر گرفته می‌شود تا موتور از حد حرارتی ایمن خودش فراتر نرود.

دور فن و دور مغزی موتور

موتور جت مدرن دو یا سه محور چرخان دارد که هرکدام با سرعت متفاوتی می‌چرخند. دور فن جلویی، که به آن ان-یک می‌گویند، معمولاً به‌عنوان مرجع اصلی تنظیم توان استفاده می‌شود و به‌صورت درصدی از حداکثر دور طراحی، نه یک عدد مطلق، روی نمایشگر نشان داده می‌شود؛ دور بخش داخلی‌تر موتور را هم جداگانه به‌عنوان ان-دو می‌بینند.

دمای گاز اگزوز

دمای گازهایی که از موتور خارج می‌شوند، معیار مهمی برای سلامت داخلی موتور است؛ عبور از حد دمایی مشخص‌شده برای هر موتور می‌تواند به پره‌های داخلی توربین آسیب برساند. نمایشگر این دما معمولاً یک خط قرمز مشخص دارد و خلبانان توان موتور را طوری تنظیم می‌کنند که از این خط فراتر نرود، به‌ویژه در برخاست با وزن سنگین یا هوای گرم.

دیگر پارامترهای زیر نظر

کنار دور و دما، نرخ مصرف سوخت، فشار و دمای روغن، و لرزش موتور هم روی همان نمایشگر دیده می‌شوند؛ افزایش ناگهانی لرزش، برای نمونه، می‌تواند نشانهٔ آسیب به یک پره باشد پیش از آنکه علائم دیگری ظاهر شود.

نمایشگر یکپارچهٔ موتور

در کاکپیت‌های شیشه‌ای، این پارامترها به‌جای عقربه‌های جداگانه، روی یک صفحهٔ الکترونیکی یکپارچه کنار هم نشان داده می‌شوند و در صورت عبور از حد مجاز، همان صفحه به‌طور خودکار رنگ یا اندازهٔ عدد را برای جلب توجه خدمهٔ پرواز تغییر می‌دهد.