آشکارساز و اطفای حریق
Fire and smoke detection and suppressionساختار و سامانهها
هواپیما در انبار بار، سرویس بهداشتی، موتور و APU حسگرهای دود و حرارت جداگانه دارد؛ هرکدام از این نواحی در صورت هشدار، با یک عامل اطفای مخصوص و بدون نیاز به دخالت دستی فوری خاموش میشوند.
آشکارساز دود و حرارت
انبار بار مجهز به حسگرهای دود است که بهطور مداوم هوای داخل آن را زیر نظر دارند، چون این فضا برخلاف کابین، در پرواز از نظر بصری قابل بازرسی نیست. سرویسهای بهداشتی هم پس از چند حادثه که سیگار کشیدن پنهانی مسافران باعث آتش شد، حسگر دود دارند. موتور و APU نیز حلقههای حسگر حرارتی جداگانه دور خود دارند که افزایش ناگهانی دما را تشخیص میدهند.
سامانهٔ اطفای موتور و APU
اگر حسگر حرارتی موتور یا APU هشدار آتش بدهد، خلبان میتواند از کاکپیت یک یا چند کپسول عامل اطفا را که معمولاً هالون یا جایگزینهای جدیدتر آن است، مستقیماً به داخل محفظهٔ موتور یا APU تخلیه کند؛ این کپسولها محدود و یکبارمصرفاند، بنابراین رویهٔ استاندارد معمولاً استفاده از یک کپسول و انتظار پیش از استفادهٔ کپسول دوم است.
دود در کابین
سقوط پرواز 592 ولوجت در سال 1996، که آتش کپسولهای اکسیژن نامناسب در انبار بار بهسرعت کابین و کاکپیت را از کنترل خارج کرد، یکی از دلایل اصلی سختگیری بیشتر بر نوع محمولههای مجاز در انبار بار و الزام حسگر دود در انبارهای بدون سرنشین است.
جایگزینهای هالون
هالون به دلیل اثر مخرب بر لایهٔ اوزون، سالهاست در حال کنار گذاشته شدن است، اما در محفظهٔ موتور و APU که فضای بسیار محدود و وزن حیاتی است، جایگزینی به همان اندازه مؤثر و سبک دیر پیدا شده؛ صنعت هوانوردی هنوز در حال گذار تدریجی به عوامل اطفای جدیدتر است.