پرواز IFR و VFR
IFR / VFRناوبری و مراقبت پرواز
IFR یعنی پرواز صرفاً با اتکا به ابزار و زیر نظارت پیوستهٔ مراقبت پرواز، و VFR یعنی پرواز با دیدن چشمی زمین و افق؛ کدامیک مجاز است به وضع هوا، نوع فضای پروازی و آموزش خلبان بستگی دارد.
IFR: کی اجباری میشود
در ابر، مه، یا دید کم، خلبان راهی جز اتکا به ابزار ندارد. IFR در این شرایط اجباری است و هواپیما زیر نظارت پیوستهٔ مراقبت پرواز با فاصلهٔ رسمی از هواپیماهای دیگر پرواز میکند.
VFR: دید چشمی
در VFR، خلبان با دیدن مستقیم زمین، افق و هواپیماهای دیگر مسیرش را کنترل میکند. برای این کار حداقل دید افقی و حداقل فاصله از ابر باید برقرار باشد؛ این حداقلها از فضایی به فضای دیگر فرق میکند.
پرواز مختلط در یک فضا
در بسیاری از کلاسهای فضای پروازی، پرواز IFR و VFR همزمان مجازند و کنترلر هردو را میبیند، اما مسئولیت جدایی از هواپیمای دیگر در فضای کنترلنشده روی دوش خلبان VFR میماند، نه کنترلر.
چرا تقریباً همهٔ پروازهای مسافربری IFR اند
پرواز تجاری با ارتفاع سفر بالا و مسیر طولانی، همیشه IFR است، صرف نظر از وضع هوا؛ فقط با این قاعده است که مراقبت پرواز میتواند صدها پرواز همزمان را با فاصلهٔ رسمی از هم مدیریت کند.