بیکن رادیویی جهت‌ناپذیر

چگونه کار می‌کند

ایستگاه NDB موجی در باند فرکانس پایین به همهٔ جهت‌ها می‌فرستد. گیرندهٔ هواپیما، به‌نام ADF، سوزنی دارد که همیشه به‌سمت ایستگاه اشاره می‌کند، نه اینکه زاویهٔ دقیقی روی نقشه بدهد.

خلبان باید خودش با ترسیم ذهنی، مسیر خودش را از روی این جهت‌گیری حساب کند؛ کاری که با VOR بسیار ساده‌تر انجام می‌شود.

محدودیت دقت

سیگنال NDB به‌شدت از طوفان و تخلیهٔ الکتریکی جوی تأثیر می‌گیرد و می‌تواند سوزن را به‌اشتباه به‌سمت رعدوبرق منحرف کند، نه ایستگاه واقعی. دقتش هم به‌طور کلی از VOR کمتر است.

جایگاه امروزی

بسیاری از کشورهای پیشرفته NDBهایشان را جمع کرده‌اند، اما در مناطقی مثل بخش‌هایی از ایران و کشورهای منطقه، هنوز به‌عنوان کمک ناوبری تکمیلی یا رویهٔ فرود غیردقیق در فرودگاه‌های کوچک‌تر به کار می‌رود.

چرا دارد کنار گذاشته می‌شود

نگه‌داری تجهیز زمینی هزینه دارد و دقتش برای نیازهای امروز کم است؛ GNSS و RNAV همان کار را ارزان‌تر و دقیق‌تر انجام می‌دهند، و همین دارد NDB را به‌تدریج از رده خارج می‌کند.