رویه‌های خروج و ورود استاندارد

SID: از باند تا راه هوایی

رویهٔ خروج استاندارد، مسیر و ارتفاعی از پیش تعیین‌شده است که هواپیما بی‌آنکه لحظه‌به‌لحظه از کنترلر دستور بگیرد، پس از برخاستن دنبال می‌کند تا به راه هوایی برسد.

این رویه معمولاً حداقل ارتفاع عبور از هر نقطه را هم مشخص می‌کند، برای دور ماندن از کوه یا ساختمان اطراف فرودگاه.

STAR: از راه هوایی تا نزدیک فرودگاه

رویهٔ ورود استاندارد برعکس عمل می‌کند: هواپیما را از انتهای راه هوایی به نقطه‌ای نزدیک فرودگاه می‌رساند، جایی که کنترلر آپروچ رشتهٔ هواپیماها را برای فرود می‌چیند.

چرا این رویه‌ها ثابت و منتشرشده‌اند

هم خلبان و هم کنترلر از پیش می‌دانند این مسیرها دقیقاً کجا می‌روند، چون روی چارت رسمی چاپ شده‌اند. این پیش‌بینی‌پذیری، بار کاری رادیویی را کم می‌کند: کنترلر کافی است نام رویه را بگوید، نه هر نقطه را جدا جدا.

رد این الگو روی نقشهٔ ردیابی

الگوی خمیدهٔ منظمی که در نزدیکی هر فرودگاه بزرگ، پیش از رسیدن به خط مستقیم پایانی دیده می‌شود، معمولاً همین SID یا STAR است، نه مانور آزاد خلبان.