اسکواک و کدهای اضطراری

اسکواک عادی چگونه داده می‌شود

پیش از پرواز یا هنگام ورود به فضای هر مرکز کنترل، کنترلر یک عدد چهاررقمی به هواپیما اختصاص می‌دهد که ترانسپوندر آن را همراه با هویت و ارتفاع پخش می‌کند. این عدد، هویتی موقت است، نه دائمی مثل ثبت هواپیما.

سه رشتهٔ استثنا

صرف‌نظر از کشور یا کنترلر مربوطه، سه رشتهٔ خاص در همه‌جای جهان یک معنا دارند: تنظیم 7500 هشدار ربوده‌شدن هواپیماست، 7600 نشانهٔ قطع شدن ارتباط صوتی با رادیوست، و 7700 اعلام هر نوع وضعیت اضطراری دیگر است. خلبان با تنظیم یکی از این‌ها، بی‌آنکه حرفی بزند، به همهٔ رادارهای اطراف پیام می‌فرستد.

همین سه، تنها معنایی هستند که این کدها می‌توانند داشته باشند؛ هیچ رشتهٔ پنجم یا کاربرد دیگری برایشان تعریف نشده.

چگونه ترانسپوندر آن را پخش می‌کند

کد اسکواک بخشی از پاسخ ترانسپوندر به پرسش رادار ثانویه است و در پیام ADS-B هم همراه با موقعیت و ارتفاع فرستاده می‌شود؛ همین است که به رادار زمینی و به آسمان‌جو اجازه می‌دهد آن را بخوانند.

آنچه آسمان‌جو نشان می‌دهد

آسمان‌جو کد اسکواک هر پرواز را همراه با بقیهٔ داده نشان می‌دهد و کد اضطراری را برجسته می‌کند. اما اگر ترانسپوندر خاموش یا خراب باشد، نه کد و نه خود هواپیما دیده نمی‌شود؛ غیبت روی نقشه به‌معنای وضعیت اضطراری نیست، می‌تواند فقط قطع سیگنال باشد.