رادار هواشناسی هواپیما
Airborne weather radarساختار و سامانهها
رادار نصبشده در دماغهٔ هواپیما با فرستادن امواج رادیویی و خواندن بازتاب آنها از قطرات باران، شدت بارش جلوی مسیر پرواز را بهصورت رنگی نشان میدهد تا خلبان بتواند از توفانهای شدید دور بزند.
محل و کارکرد
این رادار در دماغهٔ هواپیما، پشت یک پوششِ رادیویی به نام رادوم، نصب شده و امواجی در باند فرکانسی ایکس میفرستد؛ هرچه ذرات موجود در هوا، مثل قطرات باران یا دانههای تگرگ، بزرگتر و متراکمتر باشند، بازتاب قویتری برمیگردانند.
رنگها و شدت بارش
نمایشگر رادار این بازتابها را با طیفی از رنگ نشان میدهد: سبز برای بارش سبک، زرد برای متوسط، قرمز برای شدید، و در برخی سامانهها بنفش برای شدیدترین سطح که خلبانان معمولاً کاملاً از آن دوری میکنند.
تشخیص توربولانس
بسیاری از رادارهای مدرن علاوه بر شدت بارش، حرکت قطرات باران را هم اندازه میگیرند و از تغییرات سریع آن، توربولانس داخل ابر را هم تخمین میزنند؛ این قابلیت جدا از تشخیص خود بارش است و به رادار اجازه میدهد مناطق ناآرام داخل یک توفان را مشخص کند.
محدودیتها
این رادار تنها ذراتی را میبیند که بهاندازهٔ کافی بزرگ باشند تا موج را بازتاب دهند؛ توربولانس هوای صاف، که هیچ ابر یا بارشی همراه ندارد، و بسیاری از تگرگهای خشک بدون رطوبت کافی، اغلب از دید این رادار پنهان میمانند و تنها با گزارش هواپیماهای دیگر یا پیشبینی هواشناسی شناخته میشوند.