کاهش حداقل جدایی عمودی
RVSMناوبری و مراقبت پرواز
RVSM با کاهش حداقل جدایی عمودی مجاز از 2000 فوت به 1000 فوت میان سطح پروازی 290 و 410، به دو برابر شدن ظرفیت مسیرهای پرترافیک اجازه داده، بهشرط داشتن ارتفاعسنج بسیار دقیقتر.
قبل از RVSM
تا پیش از معرفی RVSM، همهٔ هواپیماها در ارتفاع سفر باید 2000 فوت از هم فاصلهٔ عمودی میداشتند، چون خطای ارتفاعسنجهای آن دوره اجازهٔ فاصلهٔ کمتر را نمیداد. این یعنی در بازهٔ پرترافیکترین ارتفاع سفر، فقط چند سطح پروازی قابل استفاده بود.
محدودهٔ RVSM و کاهش به 1000 فوت
بین سطح پروازی 290 تا 410، یعنی تقریباً 29000 تا 41000 فوت، جدایی عمودی امروز به 1000 فوت کاهش یافته. همین کاهش، شمار سطحهای پروازی قابل استفاده در این بازه را دو برابر کرده.
نیازمندیها
هواپیما برای پرواز در فضای RVSM باید ارتفاعسنج و خلبان خودکار با دقت تأییدشده داشته باشد و شرکت هواپیمایی باید مجوز جداگانه از مرجع هوانوردی بگیرد. هواپیمای بدون این مجوز از این محدودهٔ ارتفاعی دور نگه داشته میشود.
اثرش روی نقشهٔ ردیابی
همین قانون است که توضیح میدهد چرا در مسیرهای پرترافیک، هواپیماهای همجهت روی آسمانجو گاهی فقط 1000 فوت با هم فاصله دارند، بیآنکه این فاصله خطرناک باشد.