دید افقی و آرویآر
Visibility / Runway Visual Range (RVR)هواشناسی هوانوردی
دید افقی فاصلهای است که یک ناظر میتواند اجسام را از دور تشخیص دهد؛ آرویآر اندازهای دقیقتر و اختصاصی است که با دستگاهِ نوری کنارِ خودِ باند اندازهگیری میشود و میگوید خلبان روی خودِ باند چقدر جلوترش را میبیند، نه کلِ فرودگاه را.
دو عدد برای دو سؤال متفاوت
دیدِ افقیِ متار، یک عددِ کلی برای کلِ فرودگاه است: مثلاً «9999» یعنی 10 کیلومتر یا بیشتر در همهٔ جهات، یا «4000 BLDU» یعنی 4000 متر در گردوغبار. این عدد از مشاهدهٔ یک نقطه یا از دستگاهی که میانگین چند جهت را میگیرد بهدست میآید.
آرویآر (Runway Visual Range) اما مخصوصِ خودِ یک باند است: دستگاهی بهنامِ ترانسمیسیومتر، کنارِ باند نصب میشود و میگوید یک خلبانِ درحالِ فرود، چه فاصلهای جلوتر از خودش را روی همان باند میبیند. وقتی مه یا بارانِ شدید دیدِ کلی را خیلی پایین میآورد، متار عددِ آرویآر را جداگانه گزارش میکند، چون همان عددِ اهمیت دارد نه دیدِ کلیِ فرودگاه.
چطور در متار نوشته میشود
کدی مثلِ «R29/M0350FT» یعنی دیدِ باندِ 29 کمتر از 350 پا است؛ حرفِ M یعنی «کمتر از» و حرفِ P یعنی «بیشتر از»، و بدونِ هیچکدام یعنی همان عددِ دقیق. اگر آرویآر در حالِ نوسان باشد، متار یک بازه با V مینویسد، مثلِ «کمتر از 350 تا 600 پا».
چرا این عدد تصمیم میسازد
هر رویهٔ فرودِ ابزاری یک حداقلِ آرویآرِ رسمی دارد؛ اگر گزارششده کمتر از آن حداقل باشد، خلبان مجاز به شروعِ فرود نیست، حتی اگر خودِ او فکر کند میتواند باند را ببیند. این عدد، برخلافِ اکثرِ اعدادِ متار، مستقیماً تعیین میکند فرود مجاز است یا نه.