بارگیری و توزیع وزن

Weight and balance

فرودگاه و عملیات زمینی

پیش از هر پرواز، بار و مسافر و سوخت طوری در هواپیما چیده می‌شوند که هم از سقف وزن مجاز رد نشود و هم مرکز ثقل کل هواپیما در محدودهٔ ایمن جلوی و عقب بماند؛ این حساب برگه‌ای رسمی به نام برگهٔ بار (load sheet) تولید می‌کند.

چرا فقط وزن کافی نیست

هواپیما نه‌فقط باید سبک‌تر از حداکثر وزن مجازش باشد، بلکه مرکز ثقل کل بارش هم باید در محدوده‌ای مشخص، نه خیلی جلو و نه خیلی عقب، بنشیند. مرکز ثقل خیلی عقب هواپیما را بی‌ثبات و سخت کنترل می‌کند، و مرکز ثقل خیلی جلو نیروی بیشتری از دم برای کنترل ارتفاع می‌طلبد که ممکن است در برخاستن یا فرود کافی نباشد.

برگهٔ بار

پیش از هر پرواز، تیم بارگیری تعداد و وزن مسافر، چمدان، بار و پست را با وزن سوخت جمع می‌زند و مرکز ثقل حاصل را حساب می‌کند؛ نتیجه در برگهٔ بار می‌آید که خلبان امضا می‌کند و بخشی از مدارک رسمی پرواز است. اگر بارگیری واقعی با این برگه فرق کند، هواپیما تا اصلاح دوباره حق برخاستن ندارد.

چمدان و بار سنگین‌تر معمولاً در محفظه‌های مشخصی از انبار زیر کابین چیده می‌شوند تا مرکز ثقل کنترل‌شده بماند؛ در هواپیماهای باری این چیدمان با کمربند و قلاب مخصوص محکم می‌شود تا در تکان یا شتاب ناگهانی جابه‌جا نشود.

وزن خالی و بار مفید

وزن خود هواپیما بدون سوخت و بار مفید، وزن خالی عملیاتی (operating empty weight) نام دارد؛ هرچه از سقف وزن مجاز برخاست کم شود، آن‌چه می‌ماند بار مفید است که میان سوخت، مسافر و بار تجاری تقسیم می‌شود. در پروازهای مسیر طولانی، سوخت سهم بزرگ‌تری از این بار مفید را می‌گیرد و جای کمتری برای بار تجاری باقی می‌ماند.